Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

Η σημασία της αρχής της επιείκειας για τον νομικό μας πολιτισμό

Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης
Ποινικός Λόγος 2/2004

Ι. Βασικό χαρακτηριστικό του νομικού μας πολιτισμού είναι ο ανθρωποκεντρισμός του. Κεντρικό δηλαδή στοιχείο του συνιστά η αξία του ανθρώπου. Γι' αυτό ο σεβασμός προς την αξία αυτή και η πληρέστερη δυνατή προστασία της αποτελούν τον βαθύτερο άξονα της λειτουργίας του Δικαίου. Πρωταρχικό δε εκφραστή της αξίας αυτής συνιστούν το Κράτος Δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2012

Η Ευθύνη Υπουργών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους


Θεμιστοκλής Ι. Σοφός

Διδάκτωρ Νομικής (Βόννη), Δικηγόρος παρ΄ Αρείω Πάγω


Ο πυρήνας του προβληματισμού περί την ευθύνη των Υπουργών διαπνέεται από δύο διαμετρικά αντίθετες κατευθυντήριες σκέψεις: από τη σκέψη της θέσης ορίων στην ευθύνη του φορέα και από τη σκέψη ιδιαίτερα αυστηρών συνεπειών για την παράνομη συμπεριφορά του. Οι αντιλήψεις για τις ιδιαίτερα αυστηρές συνέπειες που επιβάλλονται λόγω της παράνομης συμπεριφοράς Υπουργού στερούνται πληρότητας του δικαιοκρατικού θεμελίου τους.

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

Η εξάρτηση του x

Διαβάζοντας το κλείσιμο ("...Σε αυτό το άρθρο υπάρχουν γνώμες, πραγματικά γεγονότα και αξιολογικές κρίσεις. Αυτή είναι η δουλειά του δημοσιογράφου...") μπορώ να πω οτι ο Β., quasi δημοσιογράφος - βλαχομπαρόκ ημιμαθής - wanna be rich editor Νεοελληνας, επιχειρεί να εισέλθει στα άδυτα της καθαρής λογικής και της φιλοσοφίας, υποδυομενος ότι γνωρίζει τι σημαίνει αξιολογικη κρίση. Θα έλεγε κανείς οτι το πρωτο στάδιο δικαιολογησεως του είναι μόνο η συγγνωστη νομική πλάνη, στην οποία τελεί όποιος πεπλανημενως πιστεύει οτι συντρέχουν οι προϋποθέσεις αρσεως του αδικου χαρακτήρα της δυσφήμησης (362, 367 ΠΚ κλπ.)
Όσα λέει όμως για το Χ. είναι λίγα, και ειδικά οσον αφορά στο θεμα της ασφαλειας, ο άνθρωπος υπήρξε πράγματι Υπουργός Ναρκισσιστικής Τραγωδίας (κατα το γνωστό ορισμό: "μιμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω..."), πιστώνοντας εις εαυτόν άνευ δικαιώματος κάθε εξέλιξη σε προσωπική επιτυχία απολαμβάνων διαρκώς τα εύσημα του Τυπου (μεταξύ άλλων τότε και του Κυρίου Β. ...).
Στη σύγχρονη Ελλαδα σπεύδει κανείς να απαξιώνει τα άξια επαίνου και να επαινεί τα ανάξια λόγου, αλλά χείρων αναδύεται γεγονός, όταν ανάξιοι απαξιώνουν ανάξιους, διότι τότε δεν έχουμε doppel negatio est affirmatio, αλλά τριπλή άρνηση, που καταλήγει πάλι σε αρνητικό πρόσημο. Δυστυχώς πρέπει ο αναγνώστης του Β. να συμφωνήσει με τον ανάξιο λόγου συγγραφέα και στη συνέχεια να τον αναγορεύσει τιμητή.
Τινά περί των αξιολογικων κρίσεων. Οι αξ. κρίσεις διαφέρουν απο τα πράγματα σε ενα: οι μεν αποδίδουν το πραγματικό, τα δε είναι το πραγματικό. Αν ο Β. παρουσιάζει γεγονότα από τη δράση του Χ., εκφέρει πράγματα με γραπτό λόγο, και δεν θα έπρεπε να απολογείται σε μια ιστορία "...δι' ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν...", ομολογών έτσι το άδικο της συμπεριφοράς του και προσδοκών σε μια προϋπόθεση άρσεως του αδίκου χαρακτήρα της πράξης του.

Σάββατο 28 Ιουλίου 2012

Απάτη επί δικαστηρίω (ΑΠ 996/2003)

...Από τη διάταξη του άρθρου 386 παρ.1 του ΠΚ, προκύπτει ότι απάτη συντελείται όταν ο δράστης, με σκοπό να αποκομίσει (ο ίδιος ή άλλος) παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων. Ο απατηθείς μπορεί να είναι πρόσωπο διαφορετικό από εκείνο που υπέστη τη βλάβη. Επομένως, απάτη μπορεί να διαπραχθεί και με παραπλάνηση του δικαστή που δικάζει σε πολιτική δίκη, όταν υποβάλλεται σε αυτόν ψευδής ισχυρισμός υποστηριζόμενος με την εν γνώσει προσαγωγή και επίκληση, (εκτός άλλων), και ανακριβών ή εικονικών κατά περιεχόμενο εγγράφων. Τετελεσμένη δε είναι η απάτη στο δικαστήριο, όταν με τους ψευδείς ισχυρισμούς και την προσκόμιση των ψευδών ή πλαστών αποδεικτικών στοιχείων εκδίδεται οριστική απόφαση υπέρ των απόψεων του δράστη της απάτης σε βάρος του αντιδίκου του...

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012